بياييد با زمين آشتي كنيم

اگر لحظه اي به رفتار خود با زمين بيانديشيم و گوش جان به صداي اين گهواره آرام بخش ِ بشر بسپاريم، صداي زمين را مي شنويم و به طور خاص صداي زخم هايي كه بر پيكر مهربانش زده ايم. زمين داستاني غم انگيز از بي مهري و قهر طولاني انسان با خود دارد.
سال ها است كه زنگ خطر گرمايش زمين به صدا درآمده و كارشناسان درباره خطرهاي استفاده از سوخت هاي فسيلي و توليد گازهاي گلخانه اي هشدار مي دهند. اكنون آلودگي هاي زيست محيطي به ميزاني رسيده كه زندگي ميلياردها انسان و جاندار ديگر را تهديد مي كند. گونه هاي گياهي و جانوري زيادي منقرض شده اند يا در معرض انقراض هستند اما انسان همچنان بر طبل خودخواهي و تندخويي با طبيعت مي كوبد بي آنكه به سرنوشت خود، ساكنان امروز و آيندگان زمين بيانديشد.
روزي نيست كه خبري از بي مهري انسان با محيط زيست و بستر گسترده اش يعني زمين به گوشمان نرسد. كشتار و شكار بي رحمانه جانوران، نابودي جنگل ها و پوشش گياهي، آزمايش جنگ افزارهاي اتمي، شيميايي و ميكروبي، بهره برداري بي رويه از منابع، افزايش پسماندهاي تجزيه ناپذير، بحران آب، فرسايش خاك، بيابان زايي و ... همه و همه نمونه هايي از مسايلي است كه زندگي نسل كنوني را با چالش هاي جدي روبرو كرده و آينده زمين را در هاله اي از ابهام قرار داده است.
انديشمندان و كارشناسان همه اين چالش ها را ناشي از برخورد بي رحمانه انسان با زمين و مداخله گري هاي بيش از اندازه او در طبيعت مي دانند؛ انسان هايي كه گويا در برابر محيط زيست خود بي تفاوت و بي مسووليت شده اند.
در حالي كه 46 سال يعني نزديك به نيم قرن از زمان تعيين روز زمين پاك مي گذرد، هنوز هم گام هاي جدي براي نجات زمين برداشته نشده است؛ گام هايي كه اگر پيموده شده بود اكنون محيط زيست ما در وضعيتي بهتر قرار داشت.
هر ساله شعاري براي روز زمين پاك در نظر گرفته مي شود. شعار روز زمين پاك براي امسال (2016 ميلادي) «درختان براي زمين و زمين براي زندگي» است. اين شعار شايد تلنگري باشد براي كشورهايي كه بي توجه به توسعه پايدار، تيشه به ريشه جنگل ها و مراتع زده اند و روز به روز بر مساحت بيابان هاي خود مي افزايند. اين بي توجهي ها به محيط زيست در ايران نيز نمود جدي دارد.
محيط زيست در ايران و جهان رنجور و بيمار است. شدت ويرانگري هاي انسان در زمين به جايي رسيده كه دولتمردان را نيز نگران كرده است. در كنفرانس «تغييرات اقليمي» كه دسامبر سال گذشته ميلادي (آذرماه 1394) در پاريس برگزار شد، نمايندگان و سران 195 كشور جهان بر سر كاهش گازهاي گلخانه اي و دماي زمين تا يك و نيم درجه سانتيگراد توافق كردند، به اين اميد كه شايد اين راهكار بتواند به كاهش گرمايش زمين و تعديل تغييرهاي آب و هوايي آن كمك كند.
وضعيت محيط زيست در جهان بحراني است. حالا وقت آن است كه چاره اي بيانديشيم و بايد از شهر و زيستگاه خود شروع كنيم. اين سال ها آلودگي هوا به ويژه در ماه هاي سرد در كلانشهرهاي كشور به مرز هشدار مي رسد اما مردم بي توجه به سالم بودن هوا، همچنان به استفاده از خودروي شخصي اصرار دارند. در برابرِ مشكلي چون ريزدگردها نيز مسوولان تاكنون اين گره كور را نگشوده اند. همچنين با وجود هشدار مسوولان درباره خطر نابودي گونه هاي زيستي، هر از گاهي در رسانه ها خبرهايي از كشتار بي رحمانه سگ ها، شكار خرس قهوه اي، گوزن زرد، خريد و فروش سمندر نادر، پلنگ و .. منتشر مي شود. بي توجهي به بحران آب كه به موجب مصرف بي رويه آب در شهرها، شيوه هاي نادرست آبياري در كشاورزي و تخليه پساب هاي صنعتي در رودخانه ها و ... ايجاد شده است نيز همچنان ادامه دارد.
ديگر چالش زيست محيطي در ايران هم قطع بي رويه درختان و جنگل زدايي به بهانه هايي همچون ساخت و ساز است. سياست هاي نادرست سدسازي، شهرسازي و جاده سازي در سال هاي گذشته موجب شد كه بسياري از زمين ها و طبيعت آن رو به نابودي رود. در كنار چالش هايي چون سستي خاك، پراكندگي ريزگردها، بر هم خوردن اكوسيستم (بوم‌سازگان) مناطق، قطع درختان و نابودي پوشش گياهي به نابودي بخش هايي از ريه هاي زمين منجر شد و نابودي زيستگاه ها و پناهگاه هاي حيات وحش را در پي داشت.
فرسودگي خاك، خشكيدگي سفره هاي آب زير زميني، افزايش و گسترش آلودگي هاي صنعتي، از بين رفتن منابع و سرمايه هاي طبيعي سبز زمين و ... نيز مسايلي است كه بر سر زيست بوم ما آوار شده و اگر گوش فرا دهيم بر شدت و دردناكي ناله هاي زمين افزوده است.
اين پرسش مطرح است كه چرا انسان اينگونه هم با زمين و هم با خود بيگانه شده است؟ بيهوده نيست اگر بگوييم ناآگاهي، نبود آموزش و خلاء توجه به محيط زيست در فرآيند جامعه پذيري ريشه برخوردهاي نادرست انسان با زيست بوم و بي تعهدي او در برابر زمين است. اگر ارزش هاي زيست محيطي به صورت هنجارهايي عمومي در رفتار انسان تعريف و سرپيچي از آن ها در باور جامعه جرم تلقي مي شد، شايد امروز خبري درباره آلودگي هاي گسترده محيط زيست، پايان منابع، انقراض جانداران و فرسايش زمين به گوش نمي رسيد.
بدرفتاري هاي انسان با طبيعت و محيط زيست از ضعف فرهنگ سازي و دروني كردن توسعه پايدار در جامعه حكايت دارد. اگر در هر جامعه اي آموزش به شهروندان براي رفتار با محيط زيست در دستور كار قرار گيرد و سياستگذاران، برنامه ريزان و مجريان هدف گذاري هاي كوتاه مدت، ميان مدت و بلند مدتِ به شكل جدي و كارشناسي شده براي رفع چالش هاي محيط زيستي داشته باشند، مي توان به داشتن آينده اي روشن و پاك براي محيط زيست و زمين اميدوار بود.
**گروه پژوهش و تحليل خبري
پژوهشم**3050**9282**9279

انتهای پیام /*

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «بياييد با زمين آشتي كنيم» اینجا کلیک کنید.

اشتراک گذاری:
منبع این خبر سایت ( ایرنا ) است و پورتال سیحو در قبال محتوای آن هیچ مسئولیتی ندارد. چنانچه محتوا را شایسته تذکر میدانید، خواهشمند است کد (sh-11594) را همراه با ذکر موضوع به شماره 50002030405034 پیامک فرمایید
برچسب ها : بياييد
منبع : ایرنا

تبلیغات



جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات