نگاه ابزاري تهديدي براي همكاري اسلامي- جعفر حق پناه*

تنش‌هاي حاكم بر آخرين دور اجلاسيه سران اين سازمان در استانبول طي دو روز گذشته نيز خارج از اين قاعده نيست.
سيطره عربستان سعودي بر اركان اداري اين سازمان كه در جده استقرار دارند و نيز مقدمه سازي‌هاي پرهزينه در اجلاس مقدماتي كارشناسي اين سازمان در غياب ايران باعث شد سرانجام در بيانيه پاياني اجلاس سران، بندهايي عليه ايران و حزب الله لبنان گنجانده شود. البته بيانيه پاياني به دليل مخالفت برخي اعضا و تهديد و پافشاري ايران در جلسه پاياني قرائت نشد؛ اما همين كافي بود تا رئيس جمهوري و وزيرخارجه ايران از حضور در جلسه اختتاميه اجتناب كنند.
البته مقامات سعودي و برخي كشورهاي عرب مانند بحرين كه از مدت‌ها پيش و با زمينه سازي‌هاي قبلي در جهت تشديد فضاي ايران هراسي، پا به اجلاس استانبول نهاده بودند؛ انتظار داشتند از اين رهگذر ايران را به انزواي كامل ديپلماتيك منطقه‌اي كشانده و به رويكرد فرقه گرايانه خود مهر تأييد اين اجلاس را هم بزنند. هدف اين دولت‌ها با همراهي نسبي برخي رقباي منطقه‌اي كشورمان، تخريب موقعيت و فضاي مانور مساعدي بود كه پس از برجام هسته‌اي نصيب ايران شده است.
بنابراين، اين اقدامات هيجاني و تخريبي در درجه نخست، واكنشي است به جهت‌گيري صحيح سياست بين‌المللي كشورمان در تنش زدايي منطقه اي و جهاني و تقويت دستاوردهاي مثبت 'برجام' و تعامل عزتمندانه در قالب اصول و قواعد بين‌المللي با ساير دولت‌ها.
در اين چارچوب ايران طي ماه‌هاي گذشته از قابليت مضاعفي براي مشاركت فعال در حل و فصل بحران‌هاي منطقه‌اي برخوردار شد كه مبناي شكل‌گيري ترتيبات نوين امنيت منطقه‌اي خواهد بود. بدون شك بحران سوريه در كانون اين نظم‌سازي نوين قرار دارد و بيهوده نيست كه صف آرايي محور ايران ستيز به رهبري عربستان به طور مشخص حول اين موضوع باشد.
در اين ميان نكته‌اي كه بايد مد نظر قرار گيرد توجه به نقش و كاركردهاي منطقه اي تركيه و ضرورت تنش زدايي با آنكارا در چارچوب منافع ملي ايران است؛ ازجمله تلاش براي يافتن راه‌هايي براي تقويت رويكرهاي منطقه‌اي مشترك در حل بحران سوريه اهميت دارد كه در مذاكرات دوجانبه ميان رئيس جمهوري كشورمان با مقامات تركيه در آنكارا دنبال خواهد شد.
همچنين بايد توجه داشت در اجلاس اخير تنها نقطه ضعفي كه بهانه‌جويي ايران ستيزانه را تسهيل نمود، اقدامات مشكوك و مرموز در داخل كشور مانند حمله به مراكز ديپلماتيك عربستان سعودي در تهران و مشهد بود. بر اين اساس آنچه بيش از گذشته براي پيشبرد سياست منطقه‌اي جمهوري اسلامي ايران ضروري مي‌نمايد تأكيد بر مسووليت پذيري ايران در تحولات منطقه‌اي و بين‌المللي در قالب اصول و قواعد بين‌المللي، مخالفت با تغيير مرزهاي حاكميتي و تجزيه طلبي و مشاركت فعال در ائتلاف‌هاي بين‌المللي در مبارزه با افراطي‌گري و تروريسم به مثابه تهديدهاي جهاني است.
بدون شك تحقق اين مهم بيش از گذشته نياز به اجماع در داخل، انسجام نهادهاي حاكميتي، همگرايي طيف‌ها و جناح‌ها و نخبگان سياسي در موضوعات مرتبط با سياست خارجي و پرهيز از بهانه دادن به جريان ايران ستيز در خارج از كشور است.
*كارشناس مسايل بين‌الملل
منبع: روزنامه ايران 28/01/1395
پژوهشم**1197**1717

انتهای پیام /*

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «نگاه ابزاري تهديدي براي همكاري اسلامي- جعفر حق پناه*» اینجا کلیک کنید.

اشتراک گذاری:
منبع این خبر سایت ( ایرنا ) است و پورتال سیحو در قبال محتوای آن هیچ مسئولیتی ندارد. چنانچه محتوا را شایسته تذکر میدانید، خواهشمند است کد (sh-1182) را همراه با ذکر موضوع به شماره 50002030405034 پیامک فرمایید
منبع : ایرنا

تبلیغات



جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات