حضرت زينب(س)؛ پيام آور نهضت آزادگي و استقامت

تاريخ پرفراز و نشيب اسلام، گواه بر حق ايثار و از خودگذشتگي اهل بيت رسول اكرم(ص) است؛ بزرگواراني كه در مسير گسترش و نشر اين دين آسماني از هيچ كوششي فروگذاري نكردند و در برابر تمامي سختي ها و كارشكني ها تا آخرين نفس ايستادگي كردند و ادامه دهنده راه راستين آخرين فرستاده حق شدند، حضرت زينب(س) نيز يكي از بانوان بزرگي است كه با شجاعت و روشنگري هاي خويش، پايه هاي حكومت امويان را به لرزه در آورد و اينگونه نهضت عاشورا را جاودان و مانا ساخت.
حضرت زينب كبري(س) در پنجم جمادي الاولي پنجم هجري قمري در مدينه ديده به جهان گشود. پدر اين بانوي بي همتا حضرت علي(ع) و مادر ايشان حضرت فاطمه(س) بودند و صديقه كبري(س) در دوره كودكي از دانش جد بزرگوار خود حضرت محمد(ص) بهره مند شد و اين گونه بردباري، بخشش، ايثار و شجاعت را از محضر خاتم پيامبران آموخت.
لقب هاي فراواني براي حضرت زينب(س) نقل شده است كه از آن جمله مي توان به «عقيله بني هاشم، عالمه غيرمعلَّمه، عارفه، موثّقه، فاضله، كامله، عابده آل علي، معصومه صغري، امينةاللّه، نائبةالزهرا، نائبةالحسين، عقيلة النساء، شريكة الشهداء، بليغه، فصيحه و شريكةالحسي و صديقه الكبري» اشاره كرد. «ام الحسن» و «ام كلثوم» از كنيه هاي اين بانوي بزرگ محسوب مي شود و ايشان را به سبب سختي‌هاي بسياري كه در زندگي تحمل كرده است، «ام المصائب» نيز لقب داده‌اند.
حضرت زينب(س) از همان دوره كودكي از جايگاه والايي در علم و معنويت برخوردار بود و همواره با بردباري و درايت بر مشكلات غلبه مي كرد و با صبر و شكيبايي فراوان توانست ناملايماتي همچون رحلت حضرت محمد(ص) و شهادت حضرت زهرا(س) را تحمل كند و پس از آن براي پدر و برادران خويش تكيه گاهي استوار باشد.
صديقه كبري(س) پس از شهادت پدر بزرگوار خويش، همراه و هميار امـام حـسـن مـجـتـبي(ع) شد و در دوره 10ساله امامت آن بزرگوار، همواره به پشتيباني از ايشان پرداخت و پس از به امامت رسيدن امام حسين(ع)، همراه سومين پيشوا در مسير رسالت الهي شد و در تمام لحظه ها يار و ياور ايشان بود و پس از شهادت سيدالشهداء، حضرت زينب(س) رهبري كاروان خاندان نبوت را بر عهده گرفت و از امام سجاد(ع) برادر زاده خويش حمايت كرد.
پس از واقعه كربلا، يزيد ابن معاويه خواستار آن شد تا كاروان حضرت زينب (س) را به شام بفرستد. هنگامي كه كاروان به آن ديار وارد شد، حضرت صديقه كبري(س) براي رساندن پيام قيام امام حسين(ع) به همراه امام زين العابدين(ع) خطبه هايي را ايراد كردند و اين گونه جنايت ‌هاي بني اميه را آشكار ساختند و با تدبير به همگان نشان دادند كه يزيد با اسلامي كه به نام آن بر تخت حكومت تكيه زده است، هيچ همگوني ندارد.
گرچه نهضت سيدالشهداء(ع) آغاز مبارزه و شكل‏گيري نهضت عاشورا بود اما ادامه آن در مسير واقعي ‏خود، حاصل شجاعت و فداكاري حضرت زينب(ع) است. سفير كربلا سعي داشت مبارزه ‏خود را بر اصولي تغييرناپذير كه از مباني قرآن و سنت نبوي مايه مي‏گرفت، پايه ‏ريزي كند تا اين چنين در مسير دفاع از قيامي خونين به درستي گام بردارد.
سرانجام حضرت زينب(س) روايت گر حماسه عاشورا در 15 رجب 63 هجري قمري ديده از جهان فروبست و اينك آرامگاه ايشان در سوريه زيارتگاه دوستداران خاندان نبي(ص) است.
ابعاد معنوي و تقواي والاي ايشان در مسير مبارزه حق عليه باطل اكنون بهترين الگو براي همگان به شمار مي رود. در واقع بصيرت، مقاومت و صبر حضرت زينب(س) سبب شد تا آخرين لحظه ها در راه حق ايستادگي كند و با برگزيدن مسير رستگاري، پيام آور حماسه عاشورا باشد.
«عذرا حسيني» استاد علوم ديني دانشگاه جامع الزهراي قم در گفت و گو با پژوهشگر گروه اطلاع رساني ايرنا به مناسبت سالروز شهادت حضرت زينب(س) گفت: علاقه بسيار ايشان به برادر بزرگوارش امام حسين(ع) به گونه اي بود كه همواره در كنار سومين امام شيعيان به ويژه در واقعه كربلا حضور داشت. نقش اين بانوي بزرگ در زنده نگاه داشتن نهضت عاشورا بسيار برجسته و موثر به شمار مي رود.
اين كارشناس امور ديني درباره نقش صديقه كبري در روز عاشورا بيان داشت: حضرت زينب(س) به دليل آن كه بسيار با درايت و عاقلانه عمل مي كرد و مي دانست در هنگامه رويدادهاي سرنوشت ساز چه اقدام هاي مهمي را بايد انجام دهد، «عقيله بني هاشم» لقب گرفت، ايشان در قيام عاشورا چند تن از عزيزترين افراد خانواده خويش را از دست داد و اگرچه اين امر بسيار سخت بود اما در برابر دشمن از خود ضعف نشان نداد و كنترل اوضاع را به دست گرفت و شجاعانه با يزيديان به مبارزه برخاست زيرا پيام آور كربلا مي دانست، رسالت ايشان در اين واقعه سنگين تر شده است و آگاه بود كه اكنون بايد به تمامي اسيران كمك كند و راوي حقيقت قيام امام حسين(ع) باشد. در واقع بزرگ ترين مسووليت ايشان افشاگري درباره خلافت و حكومت امويان بود، بنابراين پس از آنكه اسيران را به كوفه و شام انتقال دادند، صديقه كبري(س) سخنراني هاي بسياري را ايراد كرد.
عذرا حسيني با اشاره به صبر و بردباري صديقه كبري(س)، اظهار كرد: به هنگامه وقوع قيام عاشورا بيماري امام سجاد(ع) بسيار سخت بود و ايشان به پرستاري از امام زين العابدين(ع) نيز مي پرداخت. هنگامي كه زندگي اين بانوي بي همتا را مورد بررسي قرار مي دهيم، صبر، بردباري، شجاعت و شهامت ايشان در برابر مشكلات به صورت كامل مشاهده مي شود. زماني كه عبيدالله بن زياد به حضرت زينب مي گويد: «امروز را چگونه ديده اي؟» حضرت زينب(س) در پاسخ بيان داشت: «هرچه ديدم زيبايي بود». اين پاسخ بسيار با درايت و زيركانه بود تا ايشان غم خود را نشان ندهد. در واقع وي با گفتن اين سخنان، خاندان و اهل بيت رسول اكرم(ص) را پيروز واقعي در قيام عاشورا معرفي و به اين نهضت افتخار مي كند، اين رويدادها در ظاهر آسان به نظر مي رسد اما صبر ايشان در برابر اين وقايع بي نظير بود. وي بسيار مدبرانه در تلاش بود تا در كاخ يزيد و در مكان هاي ديگر با تفكر طاغوتي و مادي گرايانه امويان مبارزه و آنها را رسوا كند، نقش ايشان در زمينه روشنگري هاي نهضت عاشورا برجسته و مهم محسوب مي شود به گونه اي كه الگوي تمامي افراد قلمداد مي شود.
اين كارشناس امور ديني درباره نقش مهم حضرت زينب(س) در افشاگري واقعه عاشورا عنوان كرد: نخست آنكه كوفيان از امام حسين(ع) دعوت كردند تا با ايشان پيمان ببندند اما عهد خويش را به صورت كامل شكستند. ديگر آنكه يزيديان به نيرنگ متوسل شدند و با فريب دادن مردم، سعي در اجراي هدف هاي نادرست خود داشتند. يزيد در كاخ خويش بزرگان سران قبايل و ديگران را دعوت كرده بود تا بتواند اين پيروزي را جشن بگيرد. اما حضرت زينب(س) و امام سجاد(ع) با سخنان افشاگرايانه خود همگان را متوجه جنايت هاي بزرگ يزيدبن معاويه در قيام عاشورا كردند.
عذرا حسيني درباره ويژگي هاي برجسته و والاي حضرت صديقه كبري(س) گفت: ايشان از كودكي در دامان رسول اكرم(ص) پرورش يافت و در خانه اي ديده به جهان گشود كه به بيت وحي و تنزيل شهرت داشت؛ زندگي در كنار افرادي پاك طينت و همراهي با برادران گرانقدري همچون امامان حسن(ع) و حسين(ع)؛ تربيت او را به نهايت كمال رسانيد و ويژگي هايي چون محبت، بردباري و بخشندگي در وجود ايشان نهادينه شد، همچنين بهره بردن از سرچشمه دانش الهي رسول اكرم(ص)، حضرت فاطمه(س) و اميرالمومنان(ع) سبب شد تا بر ظلم، ستم و مشكلات گوناگون به خوبي فايق بيايد و اين چنين همگان در برابر دانايي، خردمندي و حكمت ايشان سر تعظيم فرود آورند.
اين استاد دانشگاه در پايان يادآور شد: مسلمانان بهترين درسي را كه بايد از ايشان بياموزند، درس صبر و ولايتمداري ايشان به شمار مي رود، زيرا موضوع اطاعت و پيروي از ولايت در زندگي پيام آور كربلا بسيار برجسته محسوب مي شد، ايشان در آن شرايط خاص، امام عصرخويش را به خوبي شناخت، نه به دليل آنكه امام حسين(ع) برادرش بود، بلكه اين بزرگوار به معناي حقيقي اين مقام را درك كرد و اين موضوع، بهترين درس براي مسلمانان است.
*گروه اطلاع رساني
پژوهشم**9128**9131

انتهای پیام /*

برای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «حضرت زينب(س)؛ پيام آور نهضت آزادگي و استقامت» اینجا کلیک کنید.

اشتراک گذاری:
منبع این خبر سایت ( ایرنا ) است و پورتال سیحو در قبال محتوای آن هیچ مسئولیتی ندارد. چنانچه محتوا را شایسته تذکر میدانید، خواهشمند است کد (sh-13407) را همراه با ذکر موضوع به شماره 50002030405034 پیامک فرمایید
برچسب ها : آزادگي استقامت
منبع : ایرنا

تبلیغات



جدیدترین اخبار منتشر شده

تبلیغات